Monday, 5 December 2011

Bir kez daha; Anne Sutu!

Sanirim Turkce olarak okudugum en guzel emzirme-anne sutu yazisi. Bir babadan geliyor:

“Bebekler Kime Emanet?” Anne Sütü, Mama Endüstrisi ve Cinsiyetçi Ayrımlar

Uzun bir yazi, gozunuzde buyumesin. Duygularima tam tercuman oluyor.

Evvela, kızım Azade doğduktan sonra yaşadığımız süreci paylaşmak istiyorum. Mama şirketlerinin, bizim iznimiz olmadan sürece nasıl dahil olduklarından bahsedeceğim. Azade, Kadıköy’de Medical Park Hastanesi’nde doğdu. Hastanenin adını bilhassa veriyorum; zira onlar da bizim özel bilgilerimizi, mesela telefon numaralarımızı, iznimiz olmadan birtakım şirketlere paslamakta beis görmediler. Doğumdan hemen sonra, büyük uluslararası şirket Danone’nin mama markası olan Bebelac, bize cep telefonu mesajları göndermeye başladı. İlk mesajlar rahatsız edici değildi. Bebek için anne sütünün gerekli olduğunu yazıyorlardı. “Ancak” diyordu mesajların devamı, “bebeğinizin yeterince beslenemediğini düşünüyorsanız Bebelac’ın danışma hattını arayabilirsiniz”. Tuhaflık belki de burada başlıyor: Bebeğin beslenmesiyle ilgili bir sıkıntı yaşadığımızda neden bir mama şirketinin danışma hattına yönlendiriliyoruz?

Biz gene de ilk zamanlar mesajları okuyup geçtik, üstünde durmadık. Zaten ilk 2 hafta gelen mesajlarda “mama” lafı bile geçmiyordu. Birtakım temel bilgiler ve tavsiyeler gönderiliyordu sadece. Üstelik mesajların bir kısmı gerçekten faydalıydı. Bebelac, sanki bir tür sosyal hizmet görevi ifa ediyordu. Sonra durum elbette değişti. Üçüncü haftadan itibaren şirket kendi mamalarını pazarlamaya başladı. İşin en kötü tarafı, şirketin temel pazarlama stratejisi, kadınlara kendilerini “yetersiz” hissettirmekti. Gelen mesajlardaki “endişe”, “sorun”, “az beslenme” vurgusu arttı.

Zaten doğum sürecinde bilhassa kadınlar son derece kıyıcı bir endişeye maruz kalıyorlar. Herkes ama herkes mutlaka bir endişesini dile getiriyor: aile büyükleri, gelen misafirler, doktorlar, yoldan geçenler... Mama şirketleri de işte bu endişeyi kullanmayı hedefliyor: “Ya çocuk yeterince doymuyorsa!”

Özel hastaneler de aynı oyunun içinde. Yeni doğum yapan kadınların bilgilerini mama şirketlerine peşkeş çekmekle kalmıyor; aynı zamanda kendileri de bu korku ve endişe kültürünü yaymaya devam ediyorlar. Daha Azade’nin doğumunun üstünden 24 saat geçmeden Medical Park’ın doktorları Azade’ye bebek maması vermemizi, çünkü çocuğun iyi beslenemediğini söylediler. Azade’nin sarılık değerlerinin yüksek olduğunu söyleyerek bizi korkuttular. Hemşireler ellerinde mamalarla odamızı bastı. Sonra başka bir hastanede riskin onların bizi korkuttuğu kadar büyük olmadığını öğrendik. Üstelik hemen her bebekte görülen fizyolojik sarılığın düzelmesinde bebeğin kilo alması kadar etkili başka yöntemler de mevcut.

Kısaca mama şirketleri, anne sütü ile rekabet ediyor ve kendi ürünlerini pazarlayabilmek için doktorlarla, özel hastanelerle, devlet kurumlarıyla ve hatta uluslararası sağlık örgütleriyle bağlantılı şekilde çalışabiliyor. Pekçok ülkede anne sütü neredeyse “demode” olma noktasına geldi. Dünya Sağlık Örgütü yakın zamanda duruma el atıp bebeklere 6 ay sadece anne sütü verilmesini ve emzirmeye en az bir yaşına kadar devam edilmesini tavsiye eden kararlar yayınladı. Ancak görünen o ki şirketlerin bu çok kârlı sektörden vazgeçmeye niyetleri yok. Çeşitli şekillerde kadınların en baştaki emzirme niyetlerini bozguna uğratmayı başarıyorlar. En azından sayılar böyle söylüyor.

Güya geri kalmış İran bu konuda çok daha başarılı bir örnek sunuyor bize. Bebek mamaları marketlerde-pazarlarda değil, eczanelerde doktor reçetesiyle satılıyor. Daha önemlisi, bebek mamalarının ambalajları standart; yani ürünler markasız. Bu sayede, bebeklerin beslenmesi şirket rekabetine, piyasa müdahalesine kapalı tutulmuş oluyor. Burada bir noktanın altını çizmek gerekiyor: Ekonomik ilişkiler serbest piyasa dışında başka pekçok biçim alabilir. İran’da bebek mamasının ticareti yapılıyor mu? Evet, yapılıyor. Ama ufak bir düzenleme ile hayati önemdeki bir mevzunun şirketler tarafından istismar edilmesi engelleniyor. Bebeklerin beslenmesi, önceliği kâr etmek olan şirketlere teslim edilmemiş oluyor.

Dildeki ufak değişimler, alışkanlıklar ve semboller bile son derece önemli; çünkü mama reklâmları tam da bu alanları istila ederek işe başlıyor. Bebek gıdası denince anne sütünü değil mamayı çağrıştıracak birçok sembolle kuşatılmış durumdayız. Şöyle bir düşünün: Bebek beslemenin en çok kullanılan sembolü bir biberon. Mağazalarda, havaalanlarında, devlet kurumlarında “biberon” figürü görüyoruz hep. Başka bir sembol düşünülemez mi? Kucağında bir bebek taşıyan anne mesela... Amaç, bebeği beslemenin asli şekli olarak biberonu değil anne sütünü vurgulamak.

Pekçok anne, doğumdan sonra yaşadıkları sıkıntılara dayanamayıp emzirme konusunda pes etmek zorunda kalıyor. Emzirmek ilk zamanlar çok can yakıcı olabiliyor, üstelik yeterince süt gelmeyebiliyor. Anneler bu dönemde, biraz da hissettikleri kaygı sebebiyle mamaya geçiyorlar. Kadınların emzirmeye devam etmesi için gerekli sosyal, manevi desteği sağlamak, sütün önemi konusunda kadınları ikna etmek elzem. Suçluluk hissettirmeyen, kadınları daha fazla baskı altına sokmayan yaklaşımlar gerekiyor bunun için. Hiç değilse, başta yaşanan zorluklar karşısında mama şirketlerinin danışma hatlarının devreye girmesinin engellenmesi, anneleri kuşatan endişe kültürünün azaltılması şart.

Bunun bir yolu, deneyimlerin paylaşılması olabilir. Mesela Aile Sağlık Merkezleri, annelerin ve doktorların bir araya geldiği toplantılar için seferber edilebilir. Böylelikle anneler kendileriyle benzer sorunlar yaşayan kadınları görür, bütün süreç boyunca destek görmeleri sağlanmış olur. En azından bu toplantılarda şu bilgi aktarılabilir: Zorlukların belki hepsi değil ama büyük bir bölümü geçici ve anne sütü çocuk için gerçekten çok önemli.

Karşımızda büyük bir mesele var. Bir tarafta kızım Azade’yi, bebekleri ve çocuk sahibi olan herkesi hedef alan mama şirketleri ve doymak bilmeyen zenginlik hırsı var. Diğer tarafta ise her yere sirayet etmiş cinsiyetçi ayrımlar; çocuklar-bebekler-anneler düşünülmeden kurulmuş yaşam alanları... Anne sütüyle ilgili dile getirdiğim bu sıkıntılar bile yaşadığımız toplumun nasıl büyük bir izansızlık içinde olduğunu gösteriyor. Hayatı değil parayı kutsayan ayrımcı bir toplum, yeni doğmuş bebeklerin bile hayatını dar ediyor.

7 comments:

tomurcuk said...

Bravo. Budur. Bence en önce çocuk doktorları eğitilmeli. Çünkü 6 ay sadece anne sütü demekle olmuyor. Çocuk doktorları emzirme ve anne sütü konusunda -kusura bakmasınlar ama- yetkin değiller. Hala anne sütünün mamaya nazaran az doyurucu olduğunu düşünüyorlar. Kolay sindirilebilir demek az doyurucu demek değil.

Güneşli Günler said...

Yazıda kendimi buldum bugün okuyunca, ben de paylaştım hatta, duygularıma tercüman olmuş resmen.

Hülyanın Tunası said...

http://hulyanintunasi.blogspot.com/2011/12/kapitalizmin-yeni-annenin-endiselerini.html bu yazıyı yazdırdı bana bu babanın postu

Deli Anne said...

Evet bu yazı birçoğumuzun yarasına dokundu sahiden de...

Anonymous said...

Merhaba, ben iki dogumumuda USA da yaptim. Bende annem ve diger arkadaslarimin etkisiyle bebegimin doymadigini dusunerek dr uma mama vermek istiyorum demishtim. O da bana "biliyor musun Allah sana niye iki gogus vermish? ikizlerin olursa doyurabil diye" dedi. "Eger dogru beslenir ve dinlenirsen sorun yasamazsin" dedi ve kizimla daha sonra hic sorun yasamadik. Hatta fazlasiyla sutum vardi. Ikinci dogumdan sonra oglum henuz hastanedeyken sarilik oldu.Sezeryanla dogum yapmak zorunda kaldim, oglumun ters olmasi sebebiyle. Normal dogumdan bir kac gun daha fazla tutuyorlar bu durumda hastanede. oglumla ilgilenen dr. cocugunu ne kadar cok emzirebilirsne okadar cabuk atlatir sariligini hatta dr. una soyle seni bir gun daha hastanede tutsun ve bebeigini emzirmeye devam et demishti. Turkiye'ye ne oluyor anlamiyorum? ben bizim ulkemizin bu konuda daha bilincli ve geleneksek olmasini beklerdim ama tam tersi anlasilan.

Aysenur

Esra said...

Oğlum 18 aylık ve halen emziriyorum. Benim için artık çok keyifli ya da rahat bir durum değil lakin yine de çocuğum için devam ediyorum. Doktorlar ya da pazarlamacıları geçtim, en kötüsü emzirmeyen başka anneler tarafından kimi zaman eleştiriliyorum. İnsanların duyarsızlık ve bilinçsizlik derecelerine hayret ediyorum.

nesibe said...

Gerçekten çok haklısınız. İçimize dokundu bu yazı. Bu arada sizinle paylaşmak isterim açev'in tükiye'de vodafone'la birlikte yaptığı ücretsiz anne bilgilendirme sistemi var. 0-72 ay boyunca her hafta çeşitli direktifler geliyor. ingiltere'de benzer bir sistem varsa sizde kullanabilirsiniz.

x