Friday, 4 March 2011

Cinsiyet Olusumu

Psikoloji okuyan bir arkadasim var.

Ozellikle ergenlik doneminde cinsiyeti belirleyen, olusturan; kadin-erkek ayrimini saglayan/sebep olan etkenler uzerine odev hazirliyor.

Bu konuda fikirlerinizi ve ornekleri bekliyoruz..

2 comments:

Anonymous said...

güzel bir konu, bu konu üzerine türkiye şartlarında pek çok şey söylenip çizilebilir. yaşamdan kendi payıma düşen tecrübelere dayanarak bir iki şey de ben söyleyebilirim sanırım.

karadenizli bir aileden geliyorm. malum erkeğin çok kıymetli olduğu ve kutsal sayıldığı bunun yanı sıra kadınlara köle ve luzumsuz bakıldığı bir toplum. çocukluk, ergenlik ve yetişkinlik döneminde sürekli kadınlara karşı bir güçsüzlük, kötülük, pislik, luzumsuzluk ithaf edilirdi. kadına has olan davranış ve durumlara sahip olan kadınlara için diğer kadınlar tarafından garip bir hor görülme sözkonusuydu. tabi yüzlerine karşı değil :) bunların hepsi birleşince ben o ergenlik denen hassas dönemde. kadına has olan neye el uzattıysam ya da kendime yakıştırdıysam hor ve hakir görüldüm. güzel bir kıyafet giydiğimde küçük düşürüldüm. görünüşüme dikkat etmeye başladığımda luzumsuz vatandaş muamelesi gördüm. örneğin saçlarımı uzattığımda "aklı kısa saçı uzun" oldum :) üzerime yakışan kıyafetler bulmaya, bugünün ifadesiyle 'kombin' yapmaya çalıştığımda. "eşşek aynı eşşek ama semeri farklı" oldum :) bunlar erkeklerden gelen tepkilerdi. bir de kaınların kendi aralarında. "bu çok süsleniyor, işe yaramaz" gibi tabirler vardiki onlara hiç girmiyorum. belli bir süre sonra bunların arkasının kesilmeyeceğini anladığım vakit bütün bu kadınlara has olan şeylerden uzak durmaya başladım. örneğin uzun saçtan tiksindiğim kadar kadına has olan hiçbir şeyden tiksinmedim hayatım boyunca. ha bir de etek giymekten çok tiksinirim :) haliyle bir bayan olarak erkekleri örnek almaya başladığımda. her yönden ve her şekilde kadınlığımı yitirdim. kadın vücudu daha o zamanlarda bana çok çekici gelirdi. ama hayır kadına karşı bunca kötülemenin yanında bir de çok sağlam "dini" değerlerimiz olduğu ve kadınların o "dini" değerlere göre yetişmesi gerektiği için birde beynimize eşcinselliğin kesinlikle kabul edilemezliği paslı çivilerle bir güzel kazınıyordu. sonuç olarak ben cinsiyetsiz olmayı seçtim :) 30 yaşımdayım. hala saçlarımı uzatmıyorum, asla makyaj yapmıyorum ve hiçbir güç bana etek giydiremez ve hiç sevgilim olmadı :) yinede, mutluyum...

İlk said...

Karadenizli adsiz: Ben de Karadenizliyim. Anlattigin ortami cok iyi taniyorum. Aseksuel-cinsiyetsiz olmak buyuk bir baskinin sonucunda yaptigin secimmis gibi geldi bana. UZerindeki o baskidan kurtulmak icin (en azindan simdi daha eriskin ve bagimsiz bir birey olarak) caba sarf edebilirsin. Eger cikacak sonuc escinsel yon ise bu sen oldugun icin kendinle barisik daha mutlu bir hayat surebilirsin. Uyma bu topluma, kulak asma :/

AvB: Nurturia'da biraz kopuk ama uzunca bir yazi yazdim. Bak istersen.

x