Wednesday, 15 December 2010

Daha 3 gun once bahsettigim 6 cocuklu anne bloggerin 22 aylik oglu.. nasil soylenir, nasil yakisir kucuk bir cocuga... daha 3 gun once yaramazliklarini okuyup gulmustum.. butun gun cok sIkkIndi canim.. blogu actim, okudum.. ve agladim.. gule gule Mattias.. gule gule cennet kusu..

17 comments:

Ayşe said...

okudum ben de. icim gitti Esra. Nehir'den beri oyle olmamistim. Bogazima birsey dugumlendi...

sümeyye said...

:(

Berceste said...

Of Esra yaaaa :(((( Hem de bizim bocukle tami tamina ayni ayda, icim nasil kotu oldu. Allah korusun hepimizin can parelerini! Kadincagiz kontrol etmis, kendi bile uzerine cikmis ama...

mihli said...

ingilizcemin yettigi kadarıyla anlamaya çalıştım... cok yetmedi sözcükleri cevirmeye ama acıyı fazlasıyla tercüme ettim... rabbim sabir versin ne denir ki?.. sanırım burası en kötüsü..
" “Why don’t you go back downstairs and watch the movie with Koko?”

I will regret those words for the rest of my life. Over and over in my mind I keep him."

Göçebe said...

Kalbimin ağrıdığını hissettim. Ne denilebilir ki hayat işte...

Pratik Anne said...

Amaaaan. Off bir iki sene evvel baska bir blogda bunun aynisi bir kazada oglu olen bir annenin yazisini okuduktan sonra herseyi duvara civilemistik. Bir yerden sonra Allah'a emanet artik. Allah kimseye boyle aci gostermesin.

beste said...

ben okuyamayacagim bu kadari bile yetti bana, daha buyuk bir aci dusunemiyorum.

Püstüklü Mama said...

Ah! Çok fena. Çok. Ne denir ki. Çok üzücü.

Kiraz Çekirdeği said...

Ne masal gibi bir hayat demiştim, şimdi çok üzüldüm...

Delfina ; said...

Esracım ne olmuş,anlamadım ben,hasta mıydı yavru melek?

Kon-Tiki (Ashley) said...

Offffff ne kadar da şirinmiş :(...

neva said...

ıngılızcem yeterlı olmasada cok fazla anlayamasamda uzuldum bazen kader dıyelım gecelım yoksa işin icinden cıkılmıyor takdırle yazılan tedbırle bozulmuyor

ÇokBilmiş said...

Bir noktadan sonra kadere inanmak lazım tabii ama şu televizyon sehpaları ve kütüphanelerden öye korkuyorum ki... Kaç tane çocuk duydum televizyon sehpası altında kalan; Allah'ım sen koru!

elif said...

Çok üzüldüm sizin blogta okuduktan sonra baktım bloga ve ingilizcem yoktur benim çeviri yaptırarak anlamaya calıstım birde slayt koymuslar içim eridi tam olarak ne olduğunu anlayamadım ama çok zor Allah sabırlar versin.Esracım tam olarak ne olduğunu yazarmısın kaza nasıl gercekleşmiş

by semiha said...

1999 yilindaki korkunc Istanbul depreminde annemin evindeki koskoca,sapasaglam kesinlikle yerinden kipirdamaz dedigimiz vitrin dusmek uzereyken 18 yasindaki erkek kardesim son anda tuttu ve evdeki herkes yardimina kostu. Az daha 10 yasindaki kardesim altinda kaliyordu. Bir hafta korkudan konusamadi. Su an icim aciyor, yaniyor, bir daha bu acilarin yasanmamasi en buyuk dilegim.

Anne ve Bebisi said...

Uzucu sebep; agir bir televizyon dolabi...

Köpürcük said...

İnsan çok tuhaf oluyor.. Bir çocuğun hatta bir bebeğin ağırlığı hepsinden fazla..Cennettesin.. Ötesi yok..

x