Thursday, 17 June 2010

Satıyorum.. Sattım..

Her şey satılık günümüzde :)

Oysa kadife gibi yumuşacık şu yaprağın verdiği hissiyatı ne satın alabilir ki?

Bir kaç aydır görmediğim Lara bebeği görmeye giderken, yolda karşılaşmıştım bu manzarayla :)




Bu fotoğrafları babası çekmiş geçtiğimiz haftalarda..

Öğleden sonra, okuldan dönen sitenin çocukları bahçeye doluşunca, seslerini duyuyor, heyecanla pencereye koşuyor, "hiii.. arkadaşlarım gelmiş anne baak" diyor :)

Bizim apartmanda Fransız bir aile var, MK'dan 1-2 yaş büyük oğulları var. Yıllardır burada oturuyorlar. Bütün çocuklar, güneşi her gördüklerinde bahçeye koşarlar bizim sitede. Kimisinin annesi, babası da iner bahçeye, ancak çoğunluk tek başınadır. Anne babalar balkondan arada kontrol ederler o kadar.

Bu ailenin oğlu, hiç bir zaman, ne tek başına, ne anne babasıyla inmedi bahçeye. Güzelim sıcak havalarda bile içerde olurlardı. Hem de evleri, tam da çocukların toplandığı ana bahçeye bakarken. Annesiyle bir yerlere giderken rastlardım (anne evde) ya da haftasonları babasıyla bir başlarına kıyıda köşede top oynarken.

Aileyi az biraz tanıyorum, ayaküstü konuşmuşluğumuz var. Gayet kibar insanlar. Özellikle kadın çok sıcakkanlı. O yüzden negatif düşünceler taşımak istemedim onlara karşı. Ama yine de, acaba çocuklarını, sokak çocukları ile muhatab etmek istemiyorlar mı diye de düşünmedim değil. Bunu da yazacaktım hatta bloğa ama yine de dediğim gibi, sıcakkanlı bir aile oldukları için pek konduramadım.

Neyse sadede geleyim :)) Aileye yeni bir üye katıldı :) Minik bir bebişleri var şimdi. Ve oğlan tüm gün, yanında anne*babası bile olmadan sokakta :))) Saatlerce tek başına takılıyor, arada annesi camdan kontrol ediyor o kadar :)

Sanırım ikinci bir çocuğun anne baba üzerinde böyle bir etkisi oluyor :) İşim başımdan aşkın, büyük olan baksın başının çaresine gibi :P İnsanın üzerine bir rahatlama mı geliyor, ister istemez büyük olan çocuğa güvenme konusunda aşama mı kaydediyor anne baba acaba? :))


***********************

28 hazirana kadar başvuru şansım olan full time bir pozisyon açıldı işyerinde. Başvursam büyük ihtimal alınacağım. Yaparken de çok severek yapacağım bir iş. Çok düşündüm. An geldi, dakikada bir karar değiştirdim geçtiğimiz haftalarda. Kafam çok karıştı, bana, yapman gereken şu, denmesini çok istedim... Ama büyümek böyle bir şey işte, ölçüp biçip, kendi kararlarımızı kendimiz vermemiz gerekiyor. Sorumluluğunu da üstlenerek. Kimse bizim yerimize karar veremiyor.

En son konuştuğumuzda başvuracağımı söylediğim bazı arkadaşlarım da şimdi buradan başvurmayacağımı öğrenecekler :P Gerçi bir an düşünüyorum, yarın kararım aksi yönde değişir mi diye? :) 28 hazirana kadar kaç kere karar değiştiririm acaba diye :))

Kısmet böyleymiş, demek ki henüz zamanı değilmiş. İçime sinmediğine göre.. İlerde başka kapılar açılır inşallah.

9 comments:

New York'tan said...

Olabilir Esra, ilk cocukta ustune titremislerdir, ikincisi gelince ilgi bolunmustur ne de olsa :)

Hakkında hayırlısı olsun İs konusunda daha varmıs suresi degisir belki yine kararın :)

ruhdagı said...

İş konusunda aklında şüphe varsa bence geç olmadan başvurmalısın. Sonra pişmanlık yaşamanda olası. Zamanında ben var ya... diye başlayan cümleler kurabilirsin :) Çocuk ve iş arasında vicdan muhasebesinde gibisin :(

MK gerçekten çocuk klasmanına geçti. İnsan bir tuhaf oluyor. Anne karnından bu yana (gerçi o zaman sessiz takipçiydim :D)takip ettiğin bir bebeği elinde top muzur bakışlarla kameraya poz verirken görmek, kendim büyütmüşüm gibi gurur veriyor. Ben bunun ne hallerini biliyorum yav diye nutuk atasım geliyor :)

Öpüyorum MK'nın sarı kafasından :)

betül said...

:)))) söyle söyiyeyim kizim o dönem iki yasinda pek naneli gecen 3 yilimiz vardi eski oturdugumuz evin arkasi ucsuz bucaksiz cayir cimen mahallede birde bol türk bol cocuk:) benim kizim o dönem sIk hastalanan bir cocuktu bizde o fransiz aile gibi kiyidda kösede nadiren cikardik cayira cimene... ben hakkindada elbet düsünmüslerdir niye cikarmiyor diye. aman rüzgar carparsa kulak iltihabi azarsa,polenlerden yine rahatsizlanir vs. simdi 5 yasinda koskoca cocuk oldu simdi cok pismanim aslinda niye o güzel manzariyi degerlendiremedim diye... ah ah! tek cocuk annesi-babasi olmak zor,tek cocuk omak daha bir zor sanirsam:)

kahvegibi said...

Budha'nın bir sözü var diyor ki:

Başkasının işini yaparken yaşamak ölüm, kendi işini yaparken ölmek, yaşamaktır.

Sevgiler

kahvegibi said...

Tabi açıklama ihtiyacı hissettim, başkasının işinden kasıt, kendi işimizi kurmak değil, kendi doğamıza uygun işi/ödevi yapıyor olmak :)

anne kaleminden said...

ikinci çocukta annelerin daha evhamsız olduğu kesin bence de... iş konusu zor bir karar, pişman olmayacağın bir karar almanı dilerim...

Ayşe said...

Duzgun bir gece uykusundan sonra sabah erkenden uyanma satan bisi gorursen haber ver o zzaman sen bana...

Anonymous said...

I am happy I found this site. Awesome stuff here.

[url=http://hubpages.com/hub/Wholesale-Aerial-Lifting-Equipments]Wholesale Aerial Lifts[/url]

http://hubpages.com/hub/Level-your-Warcraft-Character-to-level-80-quickly

Anonymous said...

Merhaba Ben Çanakkaleden em ine sitenizi uzun süredir takip ediyorum benimde yaprak adında mk ile aşağı yukarı yaşıt bir kızım var sizden çok şey öğrendim çanakkalelisiniz diye biliyorum lütfen geldiğinizde görüşelim fırsatınız olursa tabii mk yı birde canlı görmek onu sevmek isterim ben öğretmenim çanakkaleli değilim fakat yerleştik buralara mail adresim e.cakay@hotmail.com mutlaka mail atın haberleşmek isterim sevgilerimle

x