Tuesday, 16 December 2008

18 ay sendromu

Bu aralar en favori kelimeleri:

1- oh no no no no no :)))
2- Carpti :)

Istemedigi her seye oh no no no no no diye tepki veriyor:)
Yeni ogrendigi carpti kelimesini alakali alakasiz her durum icin kullaniyor :)

Bir suredir, montunu giydirirken montunun kolunun icinde kalan ve goremedigi eli icin, pijamasi uzun geldiginden goremedigi ayagi icin, bir sey yerken parmagina yapisan herhangi bir sey icin panikle agliyor. Hele bugun, teyzesinin olmadigi-babasinin ise dondugu-annesinin kendisini iyi hissetmedigi icin surekli uyuklama modunda oldugu tatil sonrasi ilk pazartesi gunu, her seye agladi. 6 aylik haline geri donduk zannettim! Yeni bir dis cikariyor sanirim. Gunduz aglamalarinin ve gece aglayarak uyanmalarinin nedeni bu olsa gerek.

Kardesim gelmeden bir sure once geceleri 1 en fazla 2 kere uyanarak uyumaya baslamisti. 6 saat deliksiz uyumanin nasil bir duygu oldugunu unutmusum! Sabah bir uyaniyorum ki 6-7 saattir uyanmamisim ve kesintisiz uyumusum! Yataktan ne kadar dinlenmis olarak kalktigimi anlatamam. Kardesim burdayken de genelde 2 uyanmayi gecmedi, guzelce uyudu. Ama son bir kac gundur aglayarak ve SIk uyanmaya basladi yeniden.

MK'nin bu durumu yuzunden evin her yeri yatak:) Onun odasinda bir yer yatagi, salonda bir yer yatagi.. Cunku 16 aydir devam eden bu durum yuzunden karaanlikta bir basima, oooyleece oturmak sinirlerimi cok bozuyor. Ya emziriyor oluyorum, ya ayagimda salliyorum. Sansliysam tabi. Uykusunun kacip yemek yemek istedigi, emmeyi reddediyor, ya da oyun oynamak istedigi zamanlar da oluyor. Aciyorum tv'yi, hem uykum aciliyor hem sinirlerim yatisiyor :)

Mesela nerdeyse her geceyarisi mudavimi oldugum programlar var artik :)

Sky'da gece 2-3 arasi Taste isimli yemek programi. Programi sunan hatuna gicik oluyorum o ayri ama kraliyet ailesinin dugunlerinin pasta ve tatlilarini yapan $ef harika seyler yapiyor, bayiliyorum :)

Genelde 3'ten sabah 6-7'ye kadar Home&Health kanalinda; "A Baby Story": ABD'deki hamile annelerin hamileliklerinin son haftasi ve dogumlarinin hikayesini iceriyor. Bir de dogumdan 3 hafta sonra yeniden ziyaret edip islerin nasil gittigine bakiyorlar:) Neredeyse her dogumda gozlerim doluyor:) Dogurma sureclerini izlerken ebelik okuma fikrim iyice pekisiyor. Bence midwifery benim hayatimin meslegi :) O meslegi icraa ederken cok mutlu olacagima inaniyorum :)

An Adoption Story: Yine ABD'de evlatlik edinen ailelerin evlatlik edinme sureclerini kameraya aliyorlar.

Baby's Room: Bu da Ingiltere'de cekilen bir program. Hamileliginin sonuna gelmis ama henuz cocuk odasini hazirlamamis anne adayini sabahtan aksama keyfine bakacagi bir guzellik&terapi merkezine yolluyorlar, annenin sevdigi renklere, tarzina bakarak, babanin da yardimiyla 1 gun icinde bir bebek odasi hazirliyorlar. Cok guzel tasarim fikirleri veriyorlar.

Bu programin birisinde beni sinir eden bir sey oldu. Avrupa kokenli Zimbamveli bir kari koca. Muhtemelen buyuk dedeleri somurgelestirme doneminde oraya yerlesmis.. Neyse, ozellikle kadin Ingiltere'ye yerlesmeyi cok istemis, kalkmis gelmisler.

Ilk bebeklerrini bekliyorlar, bebegin cinsiyet belli degil. Baba ile tasarimci hatun unisex renklerde ve tasarimdaa bir oda hazirliyorlar. Kadin suntalardan kirmizi kalpler yapmak istedi, baba adayi karsi cikti. Neymis, erkek olursa kalp yakismazmis! Neyse kadin yine de adama kalpleri kestirdi, boyattirdi. Bir ipe gecirip duvara gerdiler. Kisacik, sirin bir kalp serisi oldu.

Bebek dogduktan sonra ziyarete gittiler, adam cikarmis, saklamis kalpleri! Ogullari olmustu da! Yakismiyormus erkek bebek odasina! Tabi bu arada adamimn dogum esnasinda bebeginin cinsiyetin ogrendigindeki sevinci de ayrica gorulmeye degerdi!

Nasil hasta ve salak bir zihniyet! Avrupa kokenli falan olmasi hic bir seyi degistirmiyor, yasadiklari kulturun zihniyeti beynine islemis bence.

Neyse, cok gicik olmustum adama, buraya da icimi doktum rahatladim :D

7 comments:

serpil said...

sizin blogunuzda nasıl resimler kocaman çıkıyor bana da öğretirmisiniz?

tomurcuk said...

O Bebek Hikayesi programını burada da gösteriyorlar, ben de hüngür hüngür ağlıyorum her sefer. Demek ki bende bi bozukluk yokmuş. Yalnız geçen gün özel yapım hamile olduğunu farketmeden doğuran üç kadının hikayesi vardı ki, şaştım kaldım. Neyse ki, hiçbirinde bebeklere bişey olmamıştı. Hele bi teyze ikiz doğurmuş böbrek sancısı diye gittiği hastanede.

Haa kalp koymasınlar tabii, silah koysunlar tüfek koysunlar, tank koysunlar bebeklerinin odasına, zalaklar!

AycA said...

iyi adam sadece kalpleri çıkartmış kız oldu erkek olmadı diye öldürenle r var ya:(
o doğumlara hislenme meselesi benimde var merak etme.. bir de 18 ay da bir dönüm noktası gerçekten :) geöiyor Esracım geçiyor öyle hızlı ki ben hep geçenleri özlüyorum ..

Hülya Çobanoğlu Cinsçiçekçi said...

hehehe ayağını kolunu kaybettim sanıyo haa:)) ilahi MK...

Anonymous said...

esracim cok sinirlenmissin :( sayfanin dili degismis sanki :P
Kaanciga yine bi sendrom teshisi konulmus umarim bunu cabuk atlatirsiniz , yipranmadan uzulmeden.
Sirin cocuk komiklikleriyle insani gulduruyor :)
Ben sana hep soyluyorum gir su NHS sisteminin icine senden passionate ebeyi nerden bulcaklar :)

yesim

New York'tan said...

Esra'cim, dogumla ilgili olan programi bende izliyordum gecen sene, bir de hamile olunca daha cazip geliyordu :)
Bu gece ruya gordum, pek gormem ama:) blog dunyasida vardi, icinde senide gordum :) hamilesin ve burada dogum yapmak istiyorsun, yani uzun bir ruyaydi ama hatirladigim bu kadar, dedim sabah kalkinca unutmadan yazayim sana, hayirlara gelsin insallah, bu arada Allah kavustursun :)

mummy said...

Gece tv karşısında geçen saatlere gülünürmü ağlanırmı şimdi..Demek büyümelerini beklemek aptalca..Ne zaman sona erer bu annelerin uykusuzluğu yahu:((

x