Thursday, 20 September 2007

Beeeen korkuunç biiiiirr...

Timsahııımmmm :)
Dikkat et ısırırıımmmm :D

Bu MK'nın yatağı ama işte ancak gündüzleri 'tummy time' gibi aktiviteler yapmaya yarıyor.

Co-sleeping yani aynı yatakta birlikte uyuma fikrine karşıydım. Ama heyhat:) Öğrenmenin yaşı yokmuş:)

Hastanede kaldığımız iki gece, MK'nın kucağımda ya da benim yatağımda sakin sakin uyuması ancak yatağına koyduğumda anında uyanıp ağlaması sonucu birlikte yatmıştık.

Eve döndüğümüzde geceleri yatağında, gündüzleri de salonda uyumaya başladı. Annemler geldiği zaman sabah uykumu uyurken MK'yı da yanıma almaya başladım. Annemler gittikten bir süre sonra MK'nın gece uyanmaları biraz sesli ve hareketli:) olmaya başlayınca eşim de uykusuz kalmaya başladı. İşi gereği uykusunu almış olması ve dikkatini toplaması gerektiği için onu şimdilik çalışma odasına transfer ettik. Çalışması için değil ama, uyuyabilmesi için:))

Uzun zamandır gece uykularına yatağında başlıyor MK. Ben o saatlerde zaten ayakta olduğum için o kendi yatağında uyuyor. 12'den önceki ilk süt seansı sonrası da yanımda uyumaya devam ediyor. Hafta sonları da sabahları babası ile uyuyor.

Dönmeleri tehlikeli bir hal alacağı için bir süre sonra babayı yatak odasına transfer edip biz çalışma odasının yer yatağına geçeceğiz. Bir süre sonra, MK'nın gece uyanmaları azaldığında ya hep birlikte yer yatağında yatacağız (MK'nın düşme ihtimaline karşı) ya da yatağının aslında inmeyen yan barını cebren ve hile ile söküp yatağını bizim yatağa bitiştireceğiz.

Şu anda gündüz uykularını çalışma-ma odasındaki yer yatağında uyuyor. Birlikte yatıp yuvarlanmalarımız da orada oluyor:)

MK ile uyumaya o kadar alıştım, yanımdayken kendimi o kadar huzurlu hissediyorum ki, kimbilir o kendisini ne kadar mutlu, huzurlu ve güvende hissediyor diye düşünüyorum. Keşke ilk günden birlikte uyumaya başlasaydık.

2. çocukta ilk günden, hep birlikte uyumayı planlıyorum.

Şu linkten ulaştığım şu linkteki bilimsel araştırmalar diyor ki:

Anne-Baba ile uyuyan çocuklar çok daha kişilikli, özgüven sahibi olurlarken; anne babaları ile hiç aynı yatakta uyumamışlar; kontolü daha güç, daha mutsuz, daha fazla tantrum (özellikle 2 yaş civarında görülen öfke nöbeti) sergileyen, daha korkak ve en önemlisi anne babaya daha çok bağımlı çocuklar oluyorlar.

Bir başka araştırmaya göre; 0-5 yaş arası anne-baba ile uyumuş olan erkek çocuklar öz güveni yüksek, daha az suçluluk duygusu ve endişe yaşayan ve cins(e)l ilişki sıklığı yüksek bireyler oluyorlar. Aynı şekilde 6-11 yaş arasında ailesi ile uyumuş olanlar erkek çocuklar da daha fazla özgüven sahibi oluyorlar. Yani eğer şu ana kadar oğlunuzla hiç bir arada uyumadıysanız, en azından belirli günlerde olmak kaydıyla hala başlayabilirsiniz.

Çocukluğunda anne-baba ile uyumuş kadınlar ise hem özgüveni yüksek, hem ileriki yaşamlarında
fiziksel kontak konusunda daha az sorun yaşayan kişiler
oluyorlar.

2-13 yaş arasındaki 86 çocuk üzerinde yapılan bir başka araştırma da, anne-baba ile uyuyan çocukların, uyumayanlara oranla öğretmenlerinden davranış-hal ve tavır konusunda daha fazla takdir aldığını ve diğer grubun aksine hiç bir duygusal ve davranışsal sorun yaşamadığını, o ana kadar hiç psikolojik yardım görme ihtiyacı içinde olmadığını ortaya koymuş.

İngiltere'deki araştırmada, yalnız uyuyanların, anne-baba ile uyuyanlara oranla; (annelerinin ifadesi ile) daha zor başedilen, stresle daha zor başa çıkan, anne-babalarına daha bağımlı çocuklar olduğu bulunmuş.


Bu alandaki en geniş ve en sistematik araştırma, Chicago ve New York'ta yaşayan 5 farklı etnik gruptan 1400 kişi üzerinde yapılmış. (Afrika kökenli Amerikalılar,
New York'ta yaşayan Puerto Rika kökenliler, Puerto Rikalılar, Dominika Cumhuriyeti göçmenleri ve Chicago'da yaşayan Meksika kökenliler.)

Tüm etnik gruplar içinde, çocukken anne-babası ile uyumuş kişilerin ileriki eğitim ve iş yaşamlarında daha başarılı oldukları ve hayatlarından daha memnun oldukları tespit edilmiş.

Yani, cosleeping, "anne-baba ile birlikte uyuma" uzun vadede; kendine güvenli, daha mutlu ve huzurlu, daha az stresli, eğitim ve iş alanında daha başarılı bireyler yetişmesinde birebir etkili.


Bunlar da çalışma-ma odasındaki yer yatağında debelenen sarı şekerden kareler:





İyi Uykular ;))

25 comments:

anne said...

boş ver bilimsel araştırmayı filan..Göksu şu an kendi yatağında uyuyor, ama bana sor..yatakları ayırdığımızda ben günlerce uyuyamadım.Şimdi de biraz fazla uyanırsa, gece bizim yatakta son buluyor.'anne çekil başımdan' diyeceği güne kadar sanırım biraz keyfini çıkarmanın mahsuru yok:)

anne said...

heey bu çok tuhaf oldu.ben bunu yazarken senden mesaj gelmiş:))

Pratik Anne said...

Bence degisir bebekten bebege. Kipircan bizimle yattigi zaman daha gec uyuyor. Ayak parmaklarini kulagima falan sokmaya kalktigi, 360 derece spin atarak uyudugu ve bu aralar gecenin bir yarisi gobegime tekme gelme ihtimali yuzunden ben de uyuyamiyorum. Yatagina koyunca (belki aliskanliktan) hop diye uyuyor. Ayrica biz onunla ayni vakitlerde yatmadigimiz icin onu yatakta uyutunca donerken yataktan duserse korkusundan (etrafi yastiklarla cevrili olmasina ragmen), bu sefer iceride biz tedirgin oluyoruz. Bence bebek buyudukce bu co-sleeping in uygulamasinda bir takim ihtiyaclar degisiyor.
Kisilige etkisini bilemeyecegim valla. Uykusuz kalinca bizimkinin (ve de benim) daha huysuz oldugu kesin.

Nilüfer said...

Ben de pratik anneye katiliyorum. Ne o rahat ediyor ne biz. Aksamlari kizimla beraber gidip yatiyoruz, sarilip sevisiyoruz. Onun 5 dakika anne yaninda yatma suresi var, suresi dolunca (adi 5 dakika tabi daha uzun) eger hala uyuyamadiysa yatagina geciyor. Uyuduysa ki genelde uyuyor, yatagina biz koyuyoruz. Ama bildigi icin sonra ben neden yatagimdayim demiyor, daha rahat uyuyor...
Bu cocugu saatle yaristirma konusunu bir kitaptan okumustum. Onunla inatlasmadan hallediyorsun...

Sevgiler...

Köşenin Delisi said...

ikinciyi kesin istiyorsunuz yani..:)))))

SELIN said...

selin kocamn oldu hala bizimle yatmak istiyo yatagini bosuna almisiz zaten

Açalya said...

Dana kadar olmus 11 yasinda oglanin ana baba yataginda ne isi var? buradaki 11 yasindakiler dana kadar ve artik karsi cinse ilgililer...Ingiltere'de cinsel iliskiye girme yasinin tekli rakamlara dustu, ortaokullarda kizlarin hamile kalan arkadaslarina giptayla bakiyor(boyle bir haber okumustum ciddi bir arastirma haberiydi). Ben anasina duskun, 35 yasinda ve hala ailesiyle yasayan hicbir Turk erkeginin ozguvenini uksek gormedim. Saglikli cinsel hayatlari da oldugunu sanmam...muhtemelen bunlar da 13 yasina kadar anasiyla yatiyorlardi.

Velhasil, bebek ve cocuk(ama 11-13 yas degil, 4-5 yas) ana babayla onlarin yataginda guzellik uykusu, sevgi yumagi uykusu yada bir siesta yapabilir, ama kendi yatagi nerededir ve ne zaman orada yatilir onu da bilmeli.

Ha bir de zenci bebekle hispanik bebek, beyaz bebekten daha mi ozguvenli yada ozguvensiz yada siklikla cinsel iliskiye giriyormus yada vice versa? annamadim ben bu isi.
Ben yazayim bununla ilgili biraz benim blogda, sevdim bu konuyu...bana konu cikti yine :)))ehi ehi ehi

Crebro said...

Biz tam üç aydan fazla yanyana yataklarda uyuduk. İki haftadır yataklarımız ayrı. Yatağa bıraktığım zaman kendi başına uyuyor.Artık gece bile zor uyandırıyorum emzirmek için. Şimdi onu çok özleyince sabah yanımıza alıp uyuyoruz. Onu ağlatmadan ve kendin üzülmeden nasıl uyumasını istiyorsan öyle uyuması için ona nasıl uyuması gerektiğini öğretmen gerekiyor.
Benim Arel'de gözlemlediğim şey nasıl uyuyacağını bilmiyor olmasıydı.

AycA said...

Bizde Erinle uyuyorduk ama tek sebep odasının sıcak olmasıydı.. ama bende Erin yanımda uyurken değşik bir huzur hissediytordum sanırım O da.. şimdi yatağına alıştı ama bazen akşam üzeri uykularını onunla beraber bizim yatakta yapıyoruz..
bazende sabah 6 da emmek için uyanıyor yanıma alıyorum zaten 7 de uyanıyor onunla sabah uyanmak çok keyifli.. ama sanırım şanslıyım ki yanımıza alışmadı..:) ama son derece keyifli bebekle uyumak kokusunu duymak uyurken .. ellerinin bazen yüzüme değmesi. koca kazık olduklarında yanımıza sokulmayacaklar ne de olsa :P

Bilun said...

Çok tatlı oluyor gitgide.. Yiicem ben onu :)

Ben Ona Resmen Asigim said...

Bora benle uyumayı seviyor ama ben sevemiyorum çünkü deli gibi yatıyor. Kalkıp kalkıp kafama kafa atıyor Eşimin bögrüne ayaklarını sokuyor. Bizde mecburiyet varsa birebir yatıyoruz.Geneldede benle.

Bora uzun bir süre odasında tek başına yattı ama bu yaz tatilinde benimle aynı odada yatma şerefine erişti(yataklar ayrı). Şimdi biz evde yokken bizim yatağa gidip uyuyormuş.

Benim sırtımda bir sorun olduğu için uzun süre yatağında bekleyemiyordum ve geçen kış yanımda uyutup yatağına atıyordum. Şimdi onu tekrar yatağında uyutma ve almama çalışması yapıyorum. Dün hastalandı bana "bora hasta annesi, bizim yatakta yatsın belki iyileşir" dedi.

Benimle uyuduğunda kesinlikle kesintisiz ve uzun uyuyor.Gündelik hayatta sakin bir çocuk bunun uykuyla mı yoksa evde hiç bağrışma olmadığından yada sürekli kucaklaşıp öpüşmelerimizden mi bilmiyorum.

Birde ben hala annemlerin yatağında annemle sabah keyfi yapmayı severim :D

Mücevher Kutusu said...

Son resme bittim sarı muhteşem olmuş Yerim ben onu yerim.

Uyku konusunda fikrim bebekken bir yerine bir şey yaparım korkusuyla zor da şöyle 1 yaşından sonra tadından yenmez. İlişkiler yönünden faydalı olacağına eminim ama yaş büyüdükçe fazla sürdürmemekte faydası var.

gül said...

gBu uzmanlar beni şaşırtmaya devam ediyor.Çocuğun özgüveni açısından kişiliğinin sağlıklı olması açısından vs..bir yanda 9.aydan sonra odasının muhakkak ayrılmasını söyleyen uzmanlar diğer yanda senin de yazında belirttiğin gibi söyleyen uzmanlar. Ben şimdi hangisine uyayım? Yoksa ikisi farklı şeyler de ben mi idrak edemiyorum?...
Aslında benim oğlum da gece birkaç saat uyanmasına rağmen ben de artık ayakta uyutmaya ve emzirmeye takat kalmadığından dolayı gecenin yarısından sonra yanımda yatarken emerek uyuruz.Bazen ilk ağlamasında yanıma almış olmalıyım ki sabah bir bakarım yanımda, yanıma almışım sabaha kadar beraber uyumuşuz hiiiç farkında olmam.Allahın annelere verdiği bir mucize olsa gerek normalde tek başıma yatarken divil divil bir sağa bir sola dönen ben oğlumla uyuduğumu hatırlamıyor olsam da sabah kendimi kaskatı, her tarafı tutulmuş, onu koruyarak uyanmış olarak buluyorum kendimi. İlk oğlumda da aynı şekilde yaşadık.Hatta gündüz uykusunu kesinlikle benimle uyurdu. Çünkü 6.aydan sonra çok fena oluyor.Artık etrafı karıştırma, emekleme dürtüleri uyandığı için saatle değil zırt pırt uyanıyorlar uykusunda da uyanıkken olduğu gibi debeleniyorlar, haliyle yanıma alıp uyumak kolayıma geliyor ve inan öylece uslu uslu anasının kuzusu olarak sabaha kadar uyuyor :)
Esracığım ben de oğlumun yatağının kenarını söküp yatağıma birleştirmiştim eğer iki yatağın yükseklik ayarı aynı ise bir problem olmuyor, ama yatağından rahat kalkamıyorsun, bunun için eşini ezip yatakta cambazlık yapman gerekecek :D.Belki beşiğin ayaklarına tekerlek monte edersen kalkman gerekirse yatağı ittirip kalkabilirsin.hem böylelikle yatağını da daha rahat toplayıp düzeltirsin mesela :))… oğlumun yatağı ayrı şimdi, odasında.Eğer onu yatağıma aldığımda yatağın kenarına koyup emzireceksem yandaki komidinin üst çekmecesini açıp üstüne uzunlamasına yastık koyuyorum Allaha şükür bir problem yaşamadım.
Ayrıca son resme ben de bayıldımmm. Anladığım kadarıyla orası çalış(ma)ma odası değil Kaanın çalışma odası olmuş :)) “gerçi yatırım uzmanıydı kendileri değil mi, e yerini sahiplenmiş o zaman, işini biliyor akıllı çocuk :))”…

Isil Simsek said...

biz de cok seviyoruz bebekle uyumayi.Sabahlari beni gülümseyerek uyandirmasina bayiliyorum.Özellikle İngiltere'de cok karsilar buna. Biz hastanede bir gece kaldik. Yatagin basucunda bir afis asiliydi: bebeginizle yatmayin diye! Ben ebeye sordum, belli ki o karsi degildi, fisildayarak o, senin bebegin,istedigin yerde yatirabilirsin dedi, biz de birlikte yattik kizimla;)

Isil Simsek said...

ekleyeyim dedim: İngiltere'de cok karsi olanlar genelde saglik görevlileri ki bence yanlis dusunuyorlar. Health Visitor'a sormustum bir kez:SIDS'ten korkuyorlar.(80 li yillarda cok yayginmis burada) Oysa o acidan bebegin tek basina yatmasindansa anne yaninda yatmasi cok daha güvenli.

irem said...

Bende bebişlerin anne babalarıyla yatmalarında bi sakınca olduğunu düşünmüyorum. sabahları uyanmadan son uykusunda yanımıza alıyorum iremi onunla uyanmak çok güzel :)) Bu arada MK çok tatlı maşallah...
Bide yeni bir blog kullanıcısı olarak teknik bişi sormak istiyorum resimlerde collage düzenleme nasıl yapılıyor ben yapamadım da bi yardımcı olursanız sevinirim arkadaşlar. şimdiden teşekkürler.

pınar said...

bu yatak ayırma olayı tam da ilk gündem maddemiz şu aralar:P yağmur ayrı uyurdu bizden ama yazın misafir kaldığımız yerlede bizle uyumaya çalıştı. şimdi yatağında yalnız yatmak istemiyor. ama araştırmaların böyle olduğunu da hiç ummuyordum. tam tersi sanıyordum ben. ayrı yatarsa özgüven sahibi olur sanıyordum.

Banu said...

Bu yazıyı okuyunca çok sevindm. Ben bütün okuduklarıma rağmen ondan ayrı yatamıyorum. Belki zorlasam o kendi yatağında uyur ama ben ayrılamıyorum. Psikiyatrist arkadaşım da hiçbir sakıncası olmadığını söyledi.
Ayrıca bu araştırıcı yazıların nedeniyle tebrik ederim.

CEREN GULER said...

Mücevher kutusu'na katılıyorum. Faydalı tabi ama fazla sürdürmemekte yarar var.

Açalya'nın yorumunu okurken (ve gülerken:) ismi lazım değil , bir tanıdık geldi aklıma. Konuşmalarında sürekli aynı ibareler vardı sevgilileri için. Hiç anneme benzemiyor. Annem gibi değil tabi yemekleri vb..gibi milyon çeşit. Annesiyle bir araya geldiğimiz gün anladık sebebini. anne inanılmaz bir kadın. Söylediği en çarpıcı cümleler de şunlara benzer birşeylerdi..

Eee her kızı beğenmez benim oğlum... Herkez annesi gibi olamaz tabi... ...Aaaa öyle mi,Biz XX ile 8 yaşına kadar beraber yattık yatak bile almamıştık valla Hah Hah haaaaaaayyttt- diye kahkahalar var cümle sonlarında!!!!!!

8 Yaş-ilkokul 2! XX 34 yaşında.Hala atamadı üzerinden ana kuzuluğunu. Bundan sonra da zor.

Serra yiLmaz said...

ma$allah gormieLi Mehmed Kaan baya buyumu$. Timsah oLmu$ yaki$ikLi. ;)

~Serra

New York'tan said...

Hereksin bir donem yasadigi sorun bu bence :), biz Turkiye`ye tatile gitmeden once kendi yataginda uyuyordu ama gidince is degisiyordu,beraber ayni odada kaliyorduk haliyle eve gelince yine aynisini istiyordu, geldikten sonra ugrasiyorduk bir muddet alissin diye kendi yatagina alisiyordu sonra tekrar,cok kasmadim kendimi illa kendi basina uyusun diye ama buyudukce yataga sigamama durumu oluyor :) simdi alti yasina giricez hala firsat buldukca benim yanima geliyor uyumak icin hatta babasindan izin aliyor :))

Köşenin Delisi said...

Esracım alışmışım en geç 2 günde bir yazı yayınlamana, merak ettim İyisiniz hepiniz di mi? :)

Bu arada...söyledik sling'i, bi haftaya gelecekmiş :) Tekrar sağol.

arzu c said...

Esracim bunun cok iyi bir dusunce oldugunu sanmiyorum!geceleri kendi odasinda uyumasi kaydiyla oglenleri belki anneyle yada babayla uyumasi belli bir doneme kadar guzel olabilir! ama kesinlikle anne ve babanin privacy olayini bitirir diye dusunuyorum, bence yol yakinken cok da alistirmamaya calis, en azizndan geceleri kendi yataginda yada kendi odasinda uyumasi gerektigini bilmeli! anne ve babayla ayni odada bile uyumasi olusabilecek bir takim psikolojik etkilere karsi uygun gorulmeyen bir durumki! cocukla birlikte uyuma olayini tekrar tekrar dusunmekte fayda var diyorum:) Saglicakla.

arzu c said...

Isil'in yorumunu sonradan okudum, bahsettigi uyarinin sebebinin, henuz dogum yapmis hanimlarin, o yorgunluk be bitkinlik halleriyle, yaninda yatirdiklari bebeklerinin bir sekilde nefessiz kalarak olumlerine sebebiyet verecek olmasindan kaynaklandigini dusunuyorum, annem anlatmisti, bir arkadasi eve ebe cagrilip oyle dogum yapmis, hanim dogumdan sonra istirahat ediyor, uyuyor tabi, bebegide yanina kymuslar, yazik uykusunda farkinda olmadan kolunu bebeginin ustune koymus ve daha o gun dogmus olan yavrucak annesinin kolu ustunde agirlik yaptigi icin, nefes alamadigi icin vefat etmis!

ela selin said...

kalemine saglik. bekledigim onaylanmayi buldum sonunda. link'i hemen esime yolladim, aksama alacagim yorumlarini. ben bebisim dogdugundan beri (2 gün önce 3 aylik oldu) beraber uyuyoruz. cok da mutluyuz hayatimizdan acikcasi. yatagina koydugum anda uyaniyor ve ikimiz de uykusuz kaliyoruz böylece. durumdan tek sikayetci babamiz, cünkü kizim dogdugu günden beri ayni yatakta uyumadik (kendisi uykusunda cok kimildadigindan ve bebegin seslerinden de rahatsiz oldugundan) garibim bir süredir konuk odasina terfi etti. eveet. su ana kadar hersey iyi de adamcagiz yavastan mutsuzlugunu dile getirmeye basladi. biriki haftadir onun israrlariyla kizimi kendi yatagina alistirmaya calisiyorum ama ne mümkün? gece ücümüze de zehir oluyor...bakalim nereye kadar.?

x