Wednesday, 20 June 2007

Yatırım uzmanı Mr. Memo.
Dolarınıza, markınıza yüksek faiz :P
Aaaa! Hisse senetleri hızla yükseliyormuş anneanne!! Alalım hemen sana da bi kaç tane:)

Pop Star Mr. Memo :)
Ben sütü çok severim oooo-oooo
Sen de sever misin güzelim oooo-oooo :))

Jimnastik hocası Mr. Memo :)
Ellerden ve karın bölgesinden alınan destekle baş ve ayaklar yukarıya kaldırılır:) Bakın, işte aynen böyle.


Binbir surat Mr. Memo.
Hor-piş, hor-piş :)
İçim geçmiş anne ya! Ne dalga geçiyorsun :P

Artist Mr. Memo :)
Anne! Sol profilden nasıl poz veriyorum?

Uçan İnsan Mr. Memo :)
İstikbal Göklerdedir!


:)

Dün 37. günümüzdü, annem erkek çocukların 40'ının 37. günde uçurulduğunu söyleyince, tası tarağı toplayıp 40 uçurmaya gittik :P

Gide gide alışveriş merkezine gittik ama olsun:)

37 gün... Dile kolay :P

Bana sanki 6-7 ay olmuş gibi geliyor:) Oysa sadece 37 gündür dünyamızda Mehmed Kaan.

Ayça, nasıl vakit bulup da bu kadar çok post hazırladığımı sormuş:)

Ben postlarımı genelde Mehmed'in sabah saat 5-6 gibi olan süt seansı sonrasında yazıyorum. Emdikten sonra hemen uyumayan Mehmed ana kucağında beni incelerken, ben de postlarımı hazırlıyorum:)

Biraz ilgi ve merak işi olduğu için, insan sevdiği şeye mutlaka vakit bulup-ayırdığından ben de bloga mutlaka vakit ayırıyorum:) Bununla da çok ilgisi var sanırım :))

Aslında yazmak istediğim uzun yazılar var, mesela Mehmed Kaan'ın gelişiyle hayatımızın nasıl değiştiği ya da aslında nasıl çok da değişmediği:)

Bebeğin gelişi biraz tramvatik bir olaymış gibi algılanıyor sanırım. Anne adayları uykusuzluk, sürekli ağlayan bir çocuk, yorgunluk, bıkkınlık, depresyon vs vs gibi tatsız ve bence abartılmış durumlarla korkutuluyor.

Daha hamile iken anne adayı, aslında hayatının en güzel, en heyecanlı, en sevimli, akla gelebilecek en pozitif en'lerle dolu macerasına korku ile yaklaşıyor.

'Şaşı bak şaşır' misali, olumsuzluklar beklenerek yaklaşılan ama aslında hiç de korkulmaması gereken bir macera olan doğum, lohusalık, annelik gibi dönemlere olumsuz yaklaşılınca tabii ki olumsuzlaşıyor.

İlk 3 hafta annem-babam yanımda değildi. Ancak her zaman teşekkür ettiğim arkadaşlarımın yardımı, eşimin desteği ile ilk günler bile gayet kolay geçti çok şükür.

'Bu muydu yani zor denilen?' diye kendime ve çevreme sorduğum zamanlar oldu:)

Şimdi annem ve babam yanımda, yemek ve ev işlerini annem bana bırakmıyor sağolsun. Valla henüz bebek yokken bile bu kadar rahat değildim ben:) Ye, iç, yat. Bir de yedir, içir, yatır:P Hepsi bu:)

Ev işlerine yardım edenler olduktan sonra bebeğin bakımı hiç de zor değil. Yeter ki bebek sağlıklı olsun. Sanırım benim için ev işi, bebek bakımından daha zor :P

Fiziksel olarak kendinizi başka işlerle yormadığınız zaman her şey çok daha kolay.

Evet geceleri emzirmek için kalkıyorsunuz ve biraz uykusuz kalabiliyorsunuz ama yapmayın yahu:) Üniversitede final zamanı 36 saate yakın uyumadığımı bilirim ben. Bu ne ki? :P

Evet bebeğin gazı olabiliyor ve çıkarana kadar ağlayabiliyor ama sonuçta büyütülecek bir şey değil, çıkarınca rahatlıyor ve her şey bitiyor. O ağlarken kendinize, az sonra bitecek, geçici bir durum diye telkinde bulunun yeter. Tabi gazını çıkarmasına yardımcı olmayı unutmayın :)

Bir de rezene için :P Gaz olayı çözülüyor :)

Evet dışarıya çıkarken bir çanta eşya hazırlıyorsunuz, o çantayı yanınızda taşıyorsunuz falan ama. Altı üstü bir çanta işte, onu da bebek arabasının koluna takıverin gitsin:)

Evet, canınızın istediği an, istediğiniz yere gidemiyorsunuz ama bu da geçici bir dönem. Bebiş biraz büyüdüğünde gezilerinize kaldığınız yerden devam edebilirsiniz:)

Hem yepyeni bir insana doğru yolculuğa çıkmışsınız, gözünüz nasıl başka bir gezi, yolculuk görsün :)) Onlar bu yolculuğun yanında çok yavan kalıyor :)

Valla yine de, geçen hafta hava güzel olsaydı biz ilk şehirlerarası gezimizi bile yapacak ve Cambridge'e gidecektik ama olmadı:) Hazır gitmişken Mehmed Kaan'ın göbeğini de bir üniversite bahçesine gömüverirdik:)

Yani sonuç olarak, korkacak, büyütülecek hiç bir şey yok. Ben normal hayatıma kaldığım yerden devam ediyorum, üstelik artık 1 değil 2, hayat arkadaşı ile:)


Sevgili anne adayları, bebeğin gelişi ve sonrası ile ilgili size söylenen tüm olumsuzluklara kulaklarınızı tıkayın.

Her şeyin çok güzel ve kolay olacağını düşünün, öyle olsun inşallah :)

Sizi çok güzel ve heyecanlı bir macera bekliyor, gerisini boşverin:))

34 comments:

nimet said...

Esram seni bu kadar pozitif görmek mehmet kaanımın muhteşem hallerini seyreylemek bana o kadar iyi geliyor ki teşekkür ederim canımcım bana bu kadar süpersonic bir yeğen armağan ettiğin için, maşallahhh:)

ASYA said...

sabah sabah beni mutlu etin esra,özellikle şu cümlen bana birebir uyuyo 'hayatının en güzel, en heyecanlı, en sevimli, akla gelebilecek en pozitif en'lerle dolu macerasına korku ile yaklaşıyor'...yaşamadığımız bişi olduğu için merakla karışık bir korku bu..ama sizleri gördükçe bende cesaretleniyorum galiba..

yaban eriği said...

ne güzel anlatmışsın canım benim..

Anonymous said...

hocam nufus patlamasina neden olacaksiniz ,aman verdigimiz mesajlara dikkat edelim :))Hadi tum ciftler hep beraber nufus artisina katkida bulunalim:)))

butun yazdiklarin cok guzel esra,hepsinde cok cok haklisin,butun anneleri tebrik ediyorum ve Rabbime tesekkur ediyorum ,kadinlara boyle bir ayricaligi bagisladigi icin. Resmen bir mucize bu minikler yaa. Tum guzel insanlarin guzel birer ailesi olsun ,cocuk civiltilari viyaklamalari evlerinden tasssin tum dunyayi doldursun :)

Mehmed Kaanimiza da masallah masallah masallah olsun :)

Su gobek olayina bir egilelim diyorum,kasaya koyma fikrine ben sicak bakmiyorum ama evde durmasindansa kasada durmasi iyidir ,ben getirip kulcelerin icine koyayim bari :) ya da daha parlak fikirler varsa alalim :)Ablaminki hastanede,o doktor oldu,kardesiminki camide o hoca oldu,benimki kayip ben burdayim :))

Yesim Teyze

zeynep said...

anne olmak bambaşka bişey:)) tatmadan bilinmez:))

Anonymous said...

Esracım merhaba dedıklerıne bende katılıyorum ama ben ıkı kız cocuk annesı olmama ragmen normal dogumdan cok korkan bırıyım belkı epıduralsız oldugu ıcın bu kadar cok korkuyorum dogumdan.Normal dogum dendıgı zaman sankı psıkolojımı bozacak kadar bır korku saplanıyor vucuduma.Sana bır sorum olacak cevaplarsan sevınırım epıdural dogumu yasamıs bırı olarak.Epıdural sana takıldıgında 7,5 cm acıklıgın varmıs yanı bu demek oluyorkı bayagı bır sancı
ve epıdural takıldıgında nasıl bır duygu halı oluyor yanı sancılar tamamen gıdıyormu yoksa hafıf hısdesıyormusun bunu cok merak edıyorum.Burdan yenı dogum yapacaklarada daha ıyı bılgı vermıs oluruz EDA

AycA said...

Esracığım sorumu cevapladığın için teşekkürler.. aynen bende hayatıma eskisi devam ediyorum diyebilirim .. ancak benim hayatımda bağımsız yaptığım o kadar çok şey varmış ve ben iş hayatına o kadar çok alışmısım ki evde kalmaya dayanamaz hale geldim.. havalar o kadar sıcak ki artık her dakika sokaklara çıkılmıyor.İlk zamanlar tabii ki yeni olmasını heyecanı ile daha pozitif olmaya başlıyor insan misal artık sütüm azalmaya başladı acayip moralim bozuluyor.. sağdığım sütleri vermeye başladım gün içerisinde bu da beni biraz eve bağladı mamaya geçmek istemiyorum henüz o bakımadan..yani zaman ilerledikçe ya bana öyle oldu ya da insan yalnız kalmaya başladığında evde biraz psikolojisi yoruluyor..bizim artık uyku problemlermiz gaz problemlerimiz çok şükür bitti şimdi süt derdim başladı benim.ve galiba yapmayı sevdiğim o kadar çok şey var ki benim sonuçta hangisini yapacağımı şaşırdığımdan hiçbirini yapamamanın sıkıntısını yaşıyorum.Daha az mükemmeliyetçi olmak ve oluruna bırakmak lazım galiba.. neyse ben daha fazla yazmayacağım :)) bugün -dünden beri hatta -biraz böyle içim karanlık.. gidip oğluşumun yanına uzanacağım..biraz uyumak iyi gelir ne de olsa.. ama yazını okumak moral verdi bana biraz.. Kaanıda seni de öpüyorum..

AycA said...

Bu arada göbek bağını Erin'in benimkilye - evet benimkiyle :D annem saklamış benimkini.. - arkadaşımla İtalyaya gönderdim "Alp"lerin eteklerine gömecek :)) böylece göbek bağınız bir mi kardeşim diyenlere evveett diyeceğim :P

Isil S. said...

Kaancik ne kadar büyümüs.. Süt kokar o şimdi mis gibi.Slingten memnun musunuz?
Bebeğim doğduktan sonraki ilk haftalari ben de hayatimin en güzel günleri olarak tanimlayabilirim. İngilizce'de zaten "babymoon" diyorlar bu döneme ;)

Kirpikteki Gözyaşı said...

Esra ne güzel anlatmışsın! Açıkcası ben de o korkanlardanım. Doğum, uykusuzluk vs...Ama bebiş için değer di mi? Onun sevgisi yanında bunlar hiç kalır! Memed Kaan'ın maşallağı var yine.Pozlar harika:) Öpüyorum.

İstanbul'dan sevgiler.

Köşenin Delisi said...

Esracım o kadar iyi geldi ki yazın bana anlatamam :) Biliyorsun ben daha çok çok yeniyim annelik mevzuunda, yani henüz yorum yapmak için beklemem gerekir belki, ama aynı dediğin gibi doğum öncesinde herkes öyle karmaşık ve depresif bi tablo çiziyo ki, insan tepetaklak olacağı hissine kapılıyor bebekle birlikte...ama ben de senin gibi bu mucizenin güzelliklerini ön plana çıkarma taraftarıyım...yani en azından öyle yapmaya çalışıyorum ve çalışacağım. Elbette hayat eskisi gibi olmayacak tamamıyla, ama eskisi gibi olmasını istesek çocuk yapar mıydık ki zaten? :) Demek ki yeni bi evreye adım atma ihtiyacındaydık, sevgimizi çoğaltıp yayma ihtiyacında.

Bu arada ev işleri konusunda %100 katılıyorumsana :) Benim de şimdilik annem (ve Barış) ilgileniyor ama annemin izni 10 gün sonra bitiyor, o zaman görücem herhalde hanyayı konyayı :D Sevgiler (bu arada oğluşun pozları çok şeker :D)

minik talhanın annesi said...

pop star memooooo! şarkıya bayıldım... maşaallah memoya
ne güzel ifade etmişsin bitane dahamı düşünsem ne?
böyle pozitif bakman çok güzel. rabbim hep kolaylık versin sana

AYSUN said...

haha yatırım uzmanı demek:PP Çok güzel anlatmışın esra gerçekten de biraz da iyi tarafından bakmak lazım galiba bir mucize dünyaya getirmeye. Hele de biraz büyüyünce yaa çok da zor değilmiş diyorsun:)

pınar said...

sen süper pozitif bir annesin. hayata senin gibi bakabilmeyi ya da bakabilen birinin yakınımda olmasını çok isterdim. bakış açına bayıldım:)

Ben Ona Resmen Asigim said...

Esracığım, sanırım sen arkadaş ve ailenin tüm lükslerini kullanıyorsun. Benimde bana bakan ailem olduğu için doya doya hiç bunalmadan oğlumla ilgilenmiştim.

Eğer şu iğrenç ev işlerini yapacak kölelerimiz olursa şikayet etmek biraz abes oluyor.

Yanlız o köleler evlerine
döndüğünde bebişlerde emeklemeye başladı mı bir de sen işe başladın mı işte bu zamanlar biraz insanı yoruyor.

Ama anne pozitif olunca bebeklerde sanki daha uyumlu oluyorlar.En azından benim oğlum öyleydi.

Memo beyi bol bol süt koyan gıdığından koklarım.Bebeklerin öpülmesine çok kızarım. :)

bernacan said...

Merhaba,
Ben sayfanızı tesadüfen girdim.Yazılarınız çok içten ve sıcak.o,Oğlunuz için çok güzel bir hatıra olacak eminim.
Size blogunuzu kendi sayfasına ekleyenleri nasıl öğrendiğinizi sormak istiyorum(sanırım bir yazınızda bahsetmiştiniz).
Eşiniz ve oğlunuzla uzun,sağlıklı ve mutlu bir yaşam dilerim.

Sevgiler,
Berna

Anne ve Bebisi said...

Nimoşum,onca yıllık negatiflik yeterdi artık:)) E teyzoş, gel de sev artık minnoşu:)) Özledik seni:)

Asyacım, aklımda hep sen varsın. Hiç ama hiç korkma, her şey çok çok güzel ve keyifli olacak:))

Canım yaban erikciğim, teşekkür ederim.

Yeşim hocam, sen pırlanta borsasının bir köşesine sıkıştırıver göbeciği işte :P Yoksa uzay mekiğine koyup uzaya mı yollasak:P

Zeynepcim, aslında bu konuda da yazmak istediğim bir şeyler var:) O da bir sonraki posta artık:)

Sevgili Eda, uzun uzun post olarak da yazarım ama hemen buradan söyleyeyim ki, epidural takıldığında elinize bir buton veriyorlar, ona bastıkça vücudunuza verilen uyuşturucuyu arttırıyorsunuz. Sancı geldikçe, eğer hissediyorsan ki epidural takıldıktan sonra hissedilen sancı çok çok çok az düzeyde oluyor, hafif bir sancı gibi ancak, butona basıyorsun ve uyuşturucuyu arttırıyorsun. Sancıların acısını değil ancak acısız kasılmaları hissediyorsun o kadar. Uyuşturucu düzeyi arttıkça onu da pek hisedemiyorsun tabi:)) Korkacak hiç bir şey yok, benimkisi geç oldu ancak daha erken zamanda alınırsa onunla doğum yapmak hakikaten büyük lüks:)

Ayçacım, senin de söylediğin gibi, seninkisi aslında bebekten çok, sosyal hayattan birden ev hayatına geçmek zorunda olmandan kaynaklı bazı sıkıntılar. Annem de emekli olunca evde ne yapacağını şaşırmıştı:) Erin'le çok keyifli zamanlar geçirdiğinden - geçireceğinden eminim:) İşe dönünce oğluşunu özlersin, tadını çıkar şimdi:) Göbek bağı olayı iyiymiş:))

Sevgili Işıl, slingi kullanmak için bir kaç atakta bulundum ama eşim ve annem engelledi! Nedeni çok komik, buraya yazmayayım:) Şimdi Kaan'ın biraz büyüyüp oturur pozisyonda kullanabilmesi için bekliyorum. Babymoon tanımlamasını duymamıştım bak hiç:) Buranın insanı çok pozitif malum, böyle bir tanımlama yapmalarına şaşmadım:) Havasından mıdır, suyundan mıdır bilmem ama ben de ilk haftalarımı babymoon olarak adlandırabilirim:))

Kirpikteki Gözyaşı, bence korkacak bir şey yok:) Atla deve değil:P Korkarak değil sevinçle yaklaşmalı. Hem, bir insan yavrusunun karnını doyurmak, altını temiz tutmak, uyuyabilmek, kendini güvende hissetmek gibi sebeplerle size bağımlı olduğunu görmek insanda değişik duygular uyandırıyor. Sefkat duygusu tüm fiziksel zorlukları silip götürüyor.

Sevgili Elif, çok güzel yazmışsın:) Ben de senin güzel maceralarını ve pozitif yazılarını bekliyorum:)) Toprakcığımı öperim, koklarım:))

Minik Talha'nın annesi, teşekkürler. Kesinlikle bir tane daha düşün derim:))

Sevgili Aysun, elbette zor değil. Dünyada ne zorluklar var. Hem bir çocuğu fiziksel olarak yetiştirmek, karakter olarak yetiştirmenin yanında ne ki. Bana sorarsanız ası zorluk bir insanı 'insan' olarak yetiştirmek.

Pınarcım, teşekkürler:) Ben aslında çok negatif bir insan da olabiliyorum:) Ancak annelik konusunda pozitif olmak için çalışmaya karar vermiştim ve görüyorum ki isteyince oluyormuş:)) Fiziksel olarak yanında olamasam da hep buradayım:) Her konuda destek ve yardımcı olmaya hazırım:) Sevgiler.

Sevgili Bora'nın sevgili annesi:)
Açıkçası öncelikle kendimi ev işleri konusunda zorlayan bir insan değilim:) Yani evin dağınık olması, bulaşıkların biraz birikmiş olmazı beni pek sinir etmez:) Genel hijyen yerinde olsun yeter:)) Vaktimi sürekli tekrarlanmak isteyen ev işlerine adayıp, mükemmel ev yaratmaya çalışan bir kadın olmaktansa, sevdiğim şeyleri yapmayı ve huzurlu olmayı tercih ederim:)

Ancak bahsettiğin bir şey çok önemli ve bence en zor şeylerden bir tanesi: Çalışan anne! O da ayrı bir post konusu:)

Anne ve Bebisi said...

Sevgili bernacan, öncelikle teşekkürler.

http://www.statcounter.com/

Bu siteye üye olursanız, sitenize nerelerden, hangi ülkelerden, hangi siteler aracılığı ile girildiğini görebilirsiniz.

yasemin said...

Esra cim harikasin vallaha su postu okuyunca insnin gozu,gonlu aciliyor,agzina saglik.Mehmemd kaan da yakiyor yine pozlariyla masallah...

AycA said...

Umarım yani aslında kesin ama yine de umarım diyelim işe dönmeyeceğim:)))) buna sevinmeli mi üzülmeli mi ?? ücretsiz 6 ay iznimi kullanıyorum zaten o zamana kadar alışırım ev hayatına diye düşünüyorum yani oğlumun yanında kalacağım için sevinmeliyim :P

Meltem Sözer said...

Aslında dediğin gibi büyük zorluklarla karşılaşmadım bende. Son bir haftadır Arel her yarım saatte bir uyanıp emiyor diğer yarım saat uyuyor. Bu nedenle biraz zorlanıyorum hayata yetişmekte. Umarım yakında eski beslnme şekline döner yani iki saatte bir.
Kaan fotoğraflarda çok tatlı yine annesi :)

sumuklubocek said...

yazina imzami basarim desem?

süpürgesizcadi said...

Cok güzel seyler yazmissin sadece altina imzami atabilirim yani :)))

Göbek olayina gelince, Dilos'un göbegi tam taburcu olacagimiz gün hastanede düsmüs tabii alman hemsireler bilmedikleri icinde cöpe atmislar, Asya'nin göbegi taburcu oldugunda duruyodu, ben dikislerimi aldirmaya gittigimde ebe bi bakayim dedi onunda göbegi orda düstü ama ebe ben Dilos'la ilgilenirken göbegi bezi ile birlikde cöpe atmis, yani benim kizlar ya cöpcü olcak ya doktor :)))

Mademoiselle said...

:) Son gunlerde ayni seyleri soyleyen cok arkadasim var. Elbette ben (henuz cocuk sahibi olmayan biri olarak), annemden duydugum tecrubelerin artik gecerli olmadigini biliyorum. Hersey daha kolay, babalar daha bilincli, vs...
Fakat size bu sekilde dusundurten cocuklara masallah demek istiyorum. Ben kardeslerimi daha dunmus gibi hatirliyorum. Cocuk sahibi olma dusuncesini -simdilik- benim icin kabul edilemez yapan bizzat kardeslerimdir...
Kendini cok seven insanlar da iyi anne olabilirler mi?:(...

bernacan said...

Tekrar merhaba,

İlginiz için teşekkürler.Bu kadar hızlı cevap beklemiyordum:)

Ecem said...

Ama Mehmed Kaan'in herkez ile resimi var, birtek bu guzel yazillari yazan annesiyle yok... Vallahi sahsen merak ediorum sizi...
Yazillariniz okadar guzel bicir bicir ki...
Umarim Anneli Babali, guzel bir omur gecirir oglusunuz, Allah ucunuzu birbirinize korusun...
(Masallah diyelim)
xXx

Açalya said...

Ben hastanedeki 3 gece uykusuzlugun hezimetine ugradim, eve gelince de annemlerle birlikte olucam diye Dante uyurken salaklik edip onunla uyumayinca felegim sasiti. Ilk iki hafta dayanacak gucum kalmadi, hormonlarin da etkisiyle roller coaster gibiydim. Bir de evde cevirmen/tercuman gorevini de yuklenince omuzlarim cokuvermisti. Ziril zirildim. Ben lohusalar gibi dinlenemedim yani, ev isleri annemler tarafindan yapilsa da, dikislerin de etkisiyle iki katli evde bir asagi bir yukari cikmak zorunda olmak beni cok yordu(gerci alt katta annemin zoruyla bir bebek kosesi/giysi sepeti)...Onun disinda bir de 'sut danam' benim heybetsiz meme uclarindan degil de nipple shield ile icicem diye tutturunca, o nipple shield'lari takip cikartmak, ust katta unutup alt kattan onlari almak icin yukari cikmak bile bana olum geliyordu (simdi her kata ve diaper cantasina birer cift koyuldu da kurtuldum). Hele pompa yaparken uykusuzluktan basimin gogsume dusmesi, pompanin sarkulunun kayip bosa calismasi traji-komikti.
Ben de Crebro gibi (bizim cok seymiz neredeyse ayni) bu aralar her yarim saatte bir emzirmekten gina geldi, artik evde ustsuz geziyorum neredeyse, hazir ve de nazir...
Negatif olmak istemem...cok guzel yanlari daha fazla elbette, ama zor yanlarini da gormezden gelmek bu buyuk deneyimi her yonuyle yasamayi ve gormeyi engeller.
Ben sanirim biraz baby blue yasiyorum, hic yasamayanlara ne mutlu.

Mücevher Kutusu said...

Annesi çok güzel bu çocuk özellikle gözleri muhteşem. Böyle anlatılınca insan hemen bebeği olsun istiyor :)

nilly said...

Uyudugu resim cok tatli. Ecis bucus olmus dudaklari :)

Isil S. said...

bence sen onlari dinleme ;) kemik yapisi bozuluyor diye endiseleniyorlarsa hic gerek yok, bu konuda yapilmis arastirmalar var. Bebekler cok cok seviyor slingi, bence deneyin vazgecemiyeceksiniz. Bir de büyüyünce başlamanın soyle bir dezavantaji var. (Oturur pozisyonda kullanmaniz icin 3 ay beklemeniz gerek) Bebek cok agir gelecek o zaman. Halbuki dogar dogmaz kullanmaya basladiginda kilosu yavas yavas arttigi icin sen de o agirliga alisiyorsun ve zorlanmiyorsun. Kisaca söyle söyleyeyim Defne su an 66oogr. ben onu hala 4-5 saat hic oturmadan tasiyabiliyorum ama esim slingi kirkk yilda bir kullandigi icin o zorlaniyor ;)

D-Chic said...

Maaşallah çok talı bir oğlan..

Sebnem'den said...

BEN ARTIK KAAN'I YEMEĞE KARAR VERDİM...
MAŞALLAH..NE GİYSE YAKIŞIYOR..HER HALİNLE PEK YAKIŞIKLI....
NE MUTLU SİZE....

Bezen Hindistan said...

ben bu yaziyi basip yatagimin basucuna asayim en iyisi:) 4 ayim kaldi ve hala huzursuzum, hala kendimden emin degilim, hazir hic degilim, esimin deyisiyle hayatim sona erecekmis gibi davraniyorum. oyle bir panik icindeyim, onu da yapmam lazim son kez bunu da yapmam lazim...sagol olumlu yazilarin icin:)

nimet tahtaci said...

merhabaaa, aslında senin sürekli takipçinim bennn. okuyup gülüp ağlayıp özeniyorum. bende kızımı kucağıma alcağım günü sabırsızlıkla bekliyorum. harika bir post olmuş. içime su serptin yakışıklı memomuzda yakıyor ortalığııııı. bayılıyorum bayılıyorum :))9

x