Wednesday, 23 May 2007

Ayşe Fatma Hayriyeee
Haydi Çiftetelliyeee
:)

Doğum hikayemiz aşağıdaki postla son buldu, yorumlarına cevap yazamadığım arkadaşlara da buradan teşekkür ediyorum:)

Doğum hikayemiz bitmişti ama hastane hikayemiz devam ediyordu...

Bebişi kucağımda kısa bir süre için tutmama izin verdiler ve sonrasında temizlemek, Apgar testini yapmak ve K Vitamini aşısını vermek için geri aldılar. Tam karşımda bebişi temizlediler, aşısını yaptılar. Bu arada 2 çocuk doktoru gelip kontrol etti, zor bir yolculuktan geldiği için iyi olup olmadığına emin olmak istediler. Çok şükür her şey yolunda görünüyordu.
Bu arada eşim ailelerimizi, arkadaşlarımızı aramaya başlamıştı bile:)

Bebeği ve beni yıkayıp temizledikten ve bebeği nasıl emzireceğimi bana gösterdikten sonra üçümüzü başbaşa bırakıp çıktılar. Yaklaşık 1 saat kadar odada yalnız kaldık.

1 saatin sonunda yatakla ana-oğul yatakhaneye alındık. Epidural sebebiyle bacaklarım, özellikle sağ bacağım tutmuyordu, kıpırdatmak için başkalarının yardımına ihtiyacım oluyordu, bir de bir kaç dikiş vardı ama bunların dışında çok çok iyiydim. Aynı gün ayağa kalkıp ortalıkta dolaşmaya başlamıştım bile.

İlk gün Meral, Murat, Nihat, Demet, Özlem ziyaretimize geldiler sağolsunlar. Hastane sonrası da sağolsunlar eve gidip evi derleyip toplamışlar ve yemek yapmışlar:)

Bebiş ilk gün oldukça uykuluydu ve maalesef çok emmedi. Biraz onun keyifsizliği, biraz benim acemiliğimden kaynaklandı bu durum.

Normalde anne ve bebek ilk tuvaletlerini yaptıkları gibi eve gönderiliyorlar ancak bizim bebiş meconium sorunu yaşadığı için 24 saat gözlem altında tutulması gerekiyordu o yüzden en erken pazartesi günü çıkabilecektik.

Ancak bebiş ilk iki gün çişini yapmadı:( Bu sebepten çıkmamıza izin vermediler. Ayrıca ilk günkü emmeme sorunu sebebiyle beslenme saatlerini kayıt etmeye başladık.

İkinci gün, doktor kontrolü sırasında ilk kakasını yaptığı anlaşıldı:) İlk günlerdeki kakalar yeşil-kahverengi renklerinde, yapış yapış meconium'dan oluşuyor. Kakayı yapmıştı ama çiş hala ortalıkta görünmüyordu:(

Ayrıca ikinci gün sabah kontrol sırasında ebe sarılık başlangıcını farketti. Bir de bunun için göz kulak olmak gerekecekti bebişe.

İkinci günkü kontrol sırasında kakasını yaptığı anlaşılınca altını değiştirmek gerekti elbette:) Aslında ebeleri çağırıp yardım isteyebilirdim ama şimdi yapmasam sonra yapmak zorunda kalacağım deyip ilk bezini kendi kendime değiştirdim:) Biraz acemice oldu ama yine de gayet güzel oldu:) Bir de kitapla, internetle olmaz bu işler derler:) Bal gibi de oldu işte:P

Bezini açın, pamuk ve ılık suyla altını silin. Yeni bezi koyun ve ta-taaam:)
Teori 10, Pratik 5 veriyorum kendime:)

Bol bol alt değiştirme videosu izleyin:) En azından görsel olarak aklınızda kalır:)

Aslında aynen yeni doğmuş bebek özellilerinde robot bebek yapmak ve anne baba adaylarına vermek lazım:) Üzerinde pratik yapsınlar diye:))

Bu arada bebeğe kan şekeri testi yapıldı, açlık durumunu tespit etmek için ancak çok şükür extra bir şeye ihtiyacı olmadığına karar verildi. Sık aralıklarla, bebek istese de, istemese de anne sütü vermem söylendi.

İkinci gün, pazartesi de öyle böyle geçmişti. Ben çok iyiydim ancak bebek hem beslenme hem sarılık sebebiyle gözlem altında tutuluyordu.

Bu arada meconium sebebiyle yaşayabileceği sorunları yaşamadan atlatmıştı çok şükür. Onun gözlemleme süresi bitmişti.

Eşim sürekli gelip gidiyor, bize mamalar getiriyordu:) Ancak salı günü olduğunda benim moralim biraz bozulmuştu. Akşam doğum yapıp odaya getirilenler sabah olunca taburcu ediliyordu ancak biz 3. günümüzde 4 kişilik odanın demirbaşı olmuştuk:( Daha ne kadar kalacağımız da belli değildi:(

Salı günü sabahtan, doktor kontrolü sırasında beyimizin çişini yapmış olduğunu sevinçle gördük:) Hatta ebelerden bir tanesi, 'Bütün İngiltere'ye yetecek kadar yapmış ufaklık' diye moral bile verdi:)

Çiş-Kaka sorunumuz böylece çözülmüştü ancak sarılık ilerliyordu:( Doktor kan alıp laboratuvara gönderdi, test sonuçlarına göre çıkacağımız ya da kalacağımız belli olacaktı. Sonuçlar yüksek çıkarsa ışık altında bir süre yatması gerekecekti:(

Kontrol sonrası yatağıma döndüm, perdemizi kapattım. Yine birilerinin taburcu edildiğini duyunca ağlamaya başladım:( Herkes giderken orada kalmak cidden kötü oluyor:( Kaldığım için değil tabi ancak bebiş iyi olmayıp gözlem altında tutulması gerektiği için moralim bozulmuştu:(

Ancak kendimi hemen toparladım, 'Kimse sana hayatın kolay olduğunu söylemedi' dedim kendi kendime. Hem sonuçta çok şükür dermansız dertten orda değildik. Basit bir bebek sarılığı idi söz konusu olan.

Ağladığımı gören ebelerden bir tanesi moral verdi sağolsun:) Daha önce de demiştim, bütün ebeler melekti:P O hastanenin ebeleri, personeli ise bambaşkaydı. Memnuniyetimi bildirebileceğim bir yer bulsam arayıp söyleyeceğim:) Yalnız fazladan anestezist alsınlar, unutmayıp onu da ekleyeyim:))

Ebe bebeği pencerenin yanında emzirmemi, gün ışığının sarılığa iyi geleceğini söyledi, ben de bebeği o gün bol miktarda pencere kenarında emzirdim. Bu arada beslenmesi çok şükür düzene girmişti.

Öğleden sonra eşim geldi, arkasından da eve gitmemize izin veren laboratuvar sonuçları:) Bebeğin sarılık miktarı tedavi görmeyi gerektirmeyecek düzeydeydi:)

Eşyalarımızı topladık, 17.00 gibi ebe gelip gerekli bilgileri verdi ve bize hoşçakal dedi:)

Sonra biz de 2 kişi girdiğimiz hastaneden 3 mutlu kişi olarak çıktık çok şükür:)))

20 mayıs 2007, 8. günde 8.5 santim.

20 comments:

AycA said...

yerim o ayakları beennnnn.. ne müzik dinletiyorsunuz böyle haydi hoppaaa eller havaya makamında :))

nilly said...

Burus kiris ayaklara bak hele, cok seker. Hele ustteki resimdeki oynama havasi cok tatli.

pınar said...

bebeğinizi güle güle büyütün. aşağıdaki doğum hikayenizi okudum da gerçekten çok cesurmuşsunuz.ve şimdi herşeyi çok esprili bir şekilde anlatıyosunuz. ne güzel pozitif biri olmak:) ben 1 gün sancı çektim ve akşamına hemen sezeryan istedim. çok korktum yani. türkiyede her isteyeni sezeryan yapıyorlar. sizin orda olsam yapmazlardı çünkü bebek çoktan doğum kanalına girmişti ve herşey yolundaydı.
bebeğe ne dinlettiğinizi de merak ettim:)

ASYA said...

tipe bak ya :)
çok alemsin esra walla güldürdünüz beni:) çok şeker çıkmış çiftetelli yaparken ancak bunları büyüdüğü zaman görünce ne dicek bakalım:)
moralinin iyi olduğunu hissediyorum ve Kaancımızın da iyi olmasına çok seviniyorum..kollarında ki kızarıklıklar gitmiş sanırım..
bol bol süt içsin kilo alsın emi:)başka bişi istemiyoz ondan:)sonra bide çiftelli oynayabilir:)

Mademoiselle said...

Ay ay ay, Kaan oyun mu oynuyor:). Gercekten muzik dinliyor mu, yoksa annesinin ve babasinin seker palyacosu mu oldu:). Masallah, hep boyle keyifli olmaniz dileklerimle...

püstüklü mama said...

ayyy! ayaklara bak ayaklara. yerim ben onu!!!

açın şakşuka dinlesin, eğlensin.

trakyalılık var mı sizde bizim oralardan:P

ama kuzum o kadar küçük ki; ipod bile kocaman kalmış üstünde:))

Rana Eslem GULMEZ said...

resimlere bayildim coook tatli.hastanede yasadiklarina uzuldum seni cok iyi anliyorum bende aynisini yasadim.rana eslemde sarilik olmustu beni cikardilar rana eslem bir gun hastanede kaldi kizimi birakip eve gelmek bana cook aci gelmisti.2 saatte birde gidip emzirmek binanin asansoru bozuktu terslik iste 5 kat in cik lohusa lohusa cook zordu.ama annelik herseyi unutuyosun.bir arkadasim sezaryen olmak istiyodu ikna ettim normal dogum yapti sonra bana cok kolay anlatmistin cok zor oldu falan dedi)aradan 15 dk gecti ikinci cocugumuda cok ara vermeden dusunuyorum dedi bende hemen demekki coook zor unutulmayan birsey olsa kimse ikinci cocuk dusunmez dedim ve gulduk.hersey eline alinca bitiyor buyuk bir rahatlik ve huzur geliyo ardindan kimse normal dogumdan korkmasin bence rabbim kolayligini veriyor...mehmed kaani kokla benim icin...

Minik meleğin annesi.. said...

ooo bu bebiş erken başlamış oynamaya :))

Hele Yusuf abisi kadar olsun o zaman gör.. sevdiği parçaları açıyorum, popişini sağa sola sallaya sallaya, zıplaya zıplaya oynuyor.. oturuyor olsa bile popişinin üzerinde zıplıyor, sonra arkaya düşüyor :))

Boşuna dememişler "müzik ruhu gıdası" diye..

yaban eriği said...

yerim ben o koca ayaklarını..Esra varya çok yakışıklı olacak bu oğlan.. hem maşaAllah ne güzel bi poz olmuş öyle :))Sen iyisin değilmi bu arada..Normal doğumu tavsiye edenler hiç yanılmıyor demekki..
Bişe daha söyleyeyim gitmeden..Önceden bana hep garip gelirdi bu net arkadaşlığı ama annesini bile görmediğin bi bebeşi sevebiliyosan bu net harika bişey demektir...

Sebla said...

Maşallah Maşallah! 41 kere! Şimdiden meşhur oldu Kaan:)Herkes onu izliyor. Ben de merak ettim ne dinliyor acaba? Hamileyken de özellikle dinlediğin bir müzik tarzı oldu mu?

Sevgiler.

Sebnem'den said...

ÇOK HUZURLU BİR BEBİŞ OLMUŞ...BAK USLU USLU YATIYOR YA....MAŞALLAH...IPOD DİNLEĞEN GÜNÜMÜZÜN BEBİŞİ,YAKINDA ANNESİNLE BLOGDA"DA YAZAR ARTIK:)

Nuray said...

Canım benim ne tatlı bir bebek. Maşaallah. Esracım doğumda yaşadıklarından sonra gerçekten de anneliğin aslında ne kadar zor bir şey olduğunu bir kez daha anladım. Allah annelere demek ki o yaşanılan acılara ve sıkıntılara dayanacak gücü veriyor. Tebrik ederim seni yeniden. Tüm yaşadıklarına karşı gösterdiğin duruştan dolayı. İnş. hep böyle mutlu ve huzurlu olursun ve yaşadıkların seni hiçbir zaman yıpratmaz.

Bilun Şen said...

Ay kıyamam yelim o ayaklarını ama ben!! Maşallah!!

hayal said...

o ayaklari yaratana kurban olurum ben
Allah ayaklari sahibine sahibini de anasina babasina bagislasin
iyi ki dogdun bebek
(Kizimin arkadasi olur belki de)

Bebekhikayesi said...

:) Ne dinliyor Kaan bebiş merak ettim doğrusu...
Çok şeker anlatıyorsun herşeyi, sanki çok kolay birşeymiş yaşadıkların gibi okuyoruz burda. :)
Öpüyoruz ikinizi de...

Anne ve Bebisi said...

Ayçacım, bizimkisi müziksiz de oynayanlardan :)

Sağolasın Nillycim:)

Teşekkürler Pınarcım, o acı sırasında inanın tek düşündüğü bir an önce o acıdan kurtulmak oluyor, ne şekilde olursa olsun:) O yüzden sezaryen istemen çok normal ama işte o noktada iş doktorlara ve sağlık görevlilerine düşüyor. Burada olsan haklısın, kesinlikle sezaryen yapmazlardı. Beni bile o halde yapmadıklarına göre düşünün artık:) Normal doğumun baştan sıkıntısı olsa da sonrası çok güzel:)

Asyacım, moralim genel olarak iyi ama bebeğin sağlığı ile ilgili şeyler telaşlandırabiliyor zaman zaman:( Mesela erkenden düşse de hala iyileşmeyen göbek kordonu gibi:( Anne baba olmanın en zor yanı bu olmalı:( Uykusuzluk, yorgunluk gibi şeylerin hiç önemi kalmıyor, yeter ki bebeğin sağlığı yerinde olsun.
Kızarıklıklar bir geliyor bir gidiyor. Havalardan ve sıcaktan sanırım.

Mademoiselle'ciğim, yok zavallım elimize düştü:)) Fikir babadan, uygulama anneden:p

A be kızanım püstüklü mamacığım:) Olmaz mı beyaw:P

Sevgili Rana'nın anneciği:) Allah dermansız dert vermesin, o kadar basit bir şey bile insanı çok üzüyor. Ve evet haklısın, o acı unutulmasa kimse ikinciyi yapmaya kalkışamazdı:) Hemen kokluyorum teyzesi:)

Sevgili yaban eriği:) Gönüller bir olsun yeter ki:)

Seblacım, yok bir şey dinletmiyordum:) Ama hamile iken dinlediğim bir CD oldu, özellikle anne karnındaki bebekler için hazırlanmış bir cd.
http://annevebebisi.blogspot.com/2007_02_01_archive.html
bu linkte bulabilirsin, music for unborn baby diye.

Şebnemcim, nerdeee uslu bebeeek nerdeee:) Oyuncu işte, kandırıyor anca:)) Ama blogu ele geçirebilir, bak o konuda haklısın:))

Sağolasın Biluncum:) Darısı sizlere;))

Cümleten hayalcim:) Allah hepimizinkini bağışlasın, olmayanlara da en kısa zamanda nasip etsin.

Bebek hikayesi, zorlukları atlıyorum;)) Hep güzelliklerden bahsedelim, her şey güzel olsun:) Ama bir an önce annemle babam gelse çok daha rahat olacağım sanırım:) Tecrübeli birilerine sırtını dayamak büyük kolaylık:) Bazen keşke birileri ne yapacağımı söylese de ben de sadece yapsam, düşünmek, karar vermek, sorumluluk almak zorunda olmasan diyorum:) Eşimle iki acemi, kuş gibi çırpınıyoruz bebeğin etrafında:)

yastuf said...

Pek halim olmadigindan yorum yazamadim kacgundur cok tatli cimis resimlrde bebiscik ,ayrica ayakalarini yesinler onun ,bu arada ne dinliyor o bebis acaba oh ohhh:-)Dogumda cok zorluklar yasamissin canim ama dedigin gibi unutuluyormus hersey yani bebisini kucagina alan anneler oyle soylluyor ama cesaretve pozitif dusuncelerinden dolayio tebrik ederim masallah ...opuyorum tatli bebisi .sevgiyle....

iremmm said...

ayy cocugumu ne hallere cokmuslar Yarabbim.. :)))))

emine said...

hopaaaa yandan yandan!
şimdiden başlamış oynamaya.
esracım maşaallah iyi dayanmışsın.
yalnız karşılığı böyle tatlı bir bebiş olunca insan dayanıyo tabi :D
minik talhanın annesi

Minik meleğin annesi.. said...

ben yine kaynamışım arada :((

ama lohusalık hali, olur böyle şeyler :))

x